' Mijn zachtste huid, over leven met brandwonden '
De Belgische Brandwondenstichting vroeg aan journaliste en fotografe Lieve Blancquaert om 10 mensen die getekend zijn door brandwonden te portretteren en te interviewen. Van een kind dat kokend suikerwater over zich heen kreeg tot een brandweerman die verrast werd door een vuurbol, maar toch brandweerman gebleven is. Sommigen kunnen hun littekens verstoppen, anderen kunnen dat niet. Maar niet alleen de huid is weg. Soms ligt ook hun persoonlijkheid aan diggelen. Littekens van brandwonden zijn zacht. Het stigma is hard.
De foto's zijn te zien in Kunsthal Sint-Pietersabdij te Gent van 19.09.2009 tot 18.04.2010. De tentoonstelling toont intieme zwart-wit foto's en sobere kleurenfoto's die het taboe rond littekens doorbreken. Het bijhorende boek brengt getuigenissen en beelden van mensen die met brandwonden moeten leven.
De gouverneur die voorzitter van het Beschermcomité is van dit kunstproject, deed het slotwoord op de academische zitting op vrijdag 19 september. Vóór hem kwamen er diverse specialisten aan het woord die dagelijks met brandwondenpatiënten bezig zijn. De gouverneur bracht hen hulde in zijn toespraak.
