Interessant punt voor 33 lokale verkiezingsprogramma's: procedure voor het autonoom verlenen van bouwvergunningen

Sedert jaren vragen gemeenten naar vereenvoudiging en meer autonomie op het vlak van het geven van bouwvergunningen. Nochtans kunnen gemeenten sinds 2007 op een meer autonome manier beslissen over het al dan niet geven van bouwvergunningen. Zij moeten alleen voldoen aan vijf kwaliteits voorwaarden om zogenaamd 'ontvoogd' te zijn. Die vijf voorwaarden zijn:

• een goedgekeurd gemeentelijk ruimtelijk structuurplan
• een gemeentelijke stedenbouwkundige ambtenaar
• een conform verklaard plannenregister
• een vastgesteld vergunningenregister
• een register van de onbebouwde percelen

Tijdens mijn werkbezoeken drong ik bij de gemeenten er op aan om er werk van te maken. Vijf jaar later stel ik vast dat de helft van de gemeenten (32 van de 65) ontvoogd is. 33 gemeenten blijven achter en moeten de stap nog zetten.

Met de 32 'ontvoogde' gemeenten doet Oost-Vlaanderen het beter dan Antwerpen (22), Vlaams-Brabant (14), West-Vlaanderen (21) en Limburg (20). Maar ik vind het maar een magere troost en fel in contrast met de lokale oproep naar snellere, vereenvoudigde procedures en grotere autonomie.

Ik stel zelf vast dat sommige achterblijvers aan de vijf voorwaarden voldoen maar toch geen formele vraag stellen aan de Vlaamse regering. Een onvoldoende motivatie van die gemeenten om te investeren in gekwalificeerd personeel en performantere organisatie is de voornaamste reden. Ik blijf aansporen om hier werk van te maken. Want de bestuurlijke voordelen van deze 'stedenbouwkundige' ontvoogding zijn groot.

Tijdswinst door ontvoogding

Bij het afleveren van een vergunning boeken de ontvoogde gemeenten een tijdswinst van 30% (75 dagen ipv 105). Dit komt omdat er geen advies meer gevraagd moet worden aan de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar. Er blijven slechts twee niveaus over, nl. de gemeente en in beroep de provincie. Bij niet-ontvoogde gemeenten blijven er drie niveaus beslissen omdat het Vlaams niveau ingeschakeld blijft via het advies van die gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar. Het dossier moet daarom tweemaal naar het college: nl. voor het vooradvies van het college gericht aan de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar en een tweede maal voor de vergunningsbeslissing.

Door de vermindering tot twee stappen is bovendien de beleidsimpact van het lokale bestuur groter. Het advies van de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar weegt bij niet-ontvoogde gemeenten veel zwaarder door. Gemeente pleiten vaak voor meer subsidiariteit. Meer autonomie op een materie zoals de bouwvergunningen is hiervan een zeer concrete invulling.

Ik ben benieuwd of dit punt bij de 33 niet-ontvoogde gemeenten ook in de verkiezingsprogramma's aan bod zal komen.

André Denys
gouverneur